دیگه رو خاک وجودم    نه گلی هست    نه درختی
                 لحظه های با تو بودن میگذره اما به سختی
دل تنها و غریبم داره این گوشه می میره
                ولی حتی وقت مردن باز سراغتو می گیره
میرسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونه ام
                اما تو دریای عشقت باز یه گوشه ای می مونم

  
نویسنده : جاهل دانا ; ساعت ٥:٠٠ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٤ فروردین ،۱۳۸٥